zondag 19 juli 2015

Dag 17. Millesimo - San Bartolomeo al Mare. 89 km. 19 juli

Gisteren was voor ons een zware dag. De motivatie was niet super. Al nadenkend zijn er meerdere redenen voor te bedenken. Ten eerste heeft deze reis (nog) niet echt een doel zoals de eerdere twee keer. Ten tweede zijn de Italiaanse etappes tot nu stuk voor stuk zwaar. Ten derde is de temperatuur onderweg buitensporig. En te vierde zal ons waanzinnige waterverbruik voor verdunning van ons motivatiequotiënt gezorgd hebben. Als laatste moesten we ook nog van onze kamer naar het dorp heen en weer om te eten. Ook niet handig…

Dan Millesimo. Met moeite hebben we de centrale straat ontdekt met wat barretjes, een restaurant en wat vertier. Het is zo klein dat we na een verblijf van een paar uur al als vaste gasten werden gezien. Geen toerist te zien. 
Toch gebeurde er van alles. Op het binnenpleintje van een castello was een wijnproeverij. Aan de andere kant van het dorp was een kleine kermis en in het dorp werden pogingen gedaan om en podium op te stellen. Er werden wat planten van de plaatselijke florista aangerukt en er was een man die naar knoppen keek en aan snoeren trok die steeds: 'Proba, Sei, Sei' riep op een geluidsniveau due versterkers, de luidsprekers en de oren van de voorbijgangers lieten sidderen. 
Wij gingen eten bij Pantarei, een eenvoudig maar goed restaurant ( 48 euro voor twee, drie gangen, wijn, koffie en water) en werden geflankeerd door een vrouw en twee mannen, die ietwat nerveus op de klok en natuurlijk op de telefoon keken. Toen wij weg gingen namen zij plaats op de fauteuils op het podium. Zij stelde een vraag van 30 seconden en de meest artistieke man zakte onderuit in zijn stoel en begon een verhaal, rustig en gedragen, waarbij zijn 'ik' en 'zijn' de hoofdrol speelden. Het leek een soort Jan Siebelink in de bibliotheek. Honderd man luisterden ademloos. 

Dan vandaag. 
Afdaling voor het ontbijt.
Dertig kilometer net iets omhoog en daarna afdalen van 814 meter naar zee, af en toe verstoord door een ruïne,
of een mooi dorpje. 
Nu aan zee.
Wel af en toe een klimmetje om een 'capo' te ronden. 
De motivatie is terug. We genieten. 

Hotel Bergamo met airco!
Weer: vanmorgen 27 graden wat wolken, vanmiddag 34 graden. 

2 opmerkingen:

  1. Die hitte demotiveert je het meest. Er is geen ontsnappen aan. En dan ook niet de luxe van een goed hotel. Het maakt je kapot. Gelukkig zijn jullie nu aan de bloemenriviéra. De mooiste kust van Italië. Genieten van de zeewind en de airco van het hotel. Jullie missen wel het 10-jarig jubileum van jullie ontbijtrestaurant op 1 augustus. Ik zou er ook niet op wachten.
    Die laatste foto. Prachtig hoor. Gefeliciteerd met het bereiken van de Middellandse zee. Ik heb er veel respect voor.
    Ora verso ovest a Nizza. Buon viaggio!

    BeantwoordenVerwijderen